الشيخ محمد تقي فلسفي
291
الحديت ( روايات تربيتى از مكتب اهل بيت ع )
رسول اكرم ( ص ) ميفرمود : من كفل يتيما من المسلمين فادخله الى طعامه و شرابه ادخله اللَّه الجنّة البتّه الّا ان يعمل ذنبا لا يغفر . « 1 » كسى كه متكفل يتيمى شود ، او را بخانهء خود ببرد و در خوردنيها و نوشيدنيها شريك خويش نمايد البته پاداش او بهشت است مگر آنكه گناه غير قابل عفوى مرتكب شده باشد . قال علىّ عليه السّلام : انّ الدّنيا دار صدق لمن صدّقها و دار عافية لمن فهم عنها و دار غنى لمن تزوّد منها و دار موعظة لمن اتّعظ بها مسجد احبّاء اللَّه و مصلّى ملائكة اللَّه و مهبط وحى اللَّه و متجر اولياء اللَّه اكتسبوا فيها الرّحمة و ربحوا فيها الجنّة . « 2 » على عليه السّلام فرموده است : دنيا سراى راستى است براى كسى كه آن را براستى و درستى تلقى نمايد ، خانهء ايمنى و سلامت است براى كسى كه آن را بدرستى درك كند ، جايگاه توانگرى است براى كسى كه از آن توشه بردارد ، سراى موعظه است براى كسى كه از آن پند گيرد ، سجدهگاه دوستان خدا و نماز خانهء فرشتگان الهى است ، محل نزول وحى پروردگار و تجارتخانهء دوستداران حضرت حقّ است ، در آن به كسب رحمت الهى پرداختند و سودى كه نصيبشان گرديد بهشت جاودان است .
--> ( 1 ) مستدرك جلد 1 ، صفحهء 148 ( 2 ) نهج البلاغه ، كلمهء 126